De afgelopen jaren heb ik wel het een en ander meegemaakt in werving en
selectieland, als sollicitant wel te verstaan. Daarover heb ik al meerdere
malen op deze plek mijn boosheid en frustratie geuit. Wat ik onlangs echter
meemaakte dwingt mij, om toch maar weer eens in de pen te klimmen hierover. Het
wordt tijd dat bureaus en organisaties die zich bezighouden met het bemiddelen
van mensen, zich gaan realiseren dat zij zich met levende wezens bezighouden,
die met respect behandeld behoren te worden. En dat het dus niet gaat om
ordinaire koopwaar die al naar gelang de luimen van de markt verhandeld kan
worden.

Ik ben van nature kritisch en wil altijd graag het waarom van wat mensen doen
weten. Noem het beroepsdeformatie. Ik vraag dus door als ik iets niet begrijp
of als ik het gevoel heb niet serieus genomen te worden. Ik merk dat
bemiddelingsbureaus dat niet op prijs stellen, want ik leg daarmee de vinger
nog wel eens op de zwakke plek.

In mijn loopbaan als P&O-er heb ik op veel aspecten van het vak ervaring
opgedaan, waaronder zeker ook op het gebied van werving & selectie. Als het
om het aantrekken van mensen gaat, dan durf ik te stellen dat ik weet waar het
over gaat en hoe het behoort te werken. Er waren daarbij een paar –
ongeschreven – regels, die ook heden ten dage nog opgeld behoren te doen. Om er
een paar te noemen: sollicitanten serieus nemen, altijd reageren naar een
sollicitant, ongeacht de boodschap, open en eerlijk zijn bij afwijzing en elke
sollicitant behandelen alsof het een potentiële klant is voor de organisatie.
En - vanzelfsprekend - weten waar het over gaat.

Een paar jaar geleden kreeg ik een enthousiasmerende mail van een nieuw bureau in
de markt, die niet alleen een goed verhaal neerzette, maar mij tevens
uitnodigde mijn CV op te sturen, waarna ik zou worden uitgenodigd voor een kop
koffie om kennis te maken. Uiteraard heb ik mijn CV opgestuurd, de boodschap sprak
mij tenslotte aan, maar die koffie bleef uit. Toen ik recentelijk solliciteerde
op een vacature die mij op het lijf geschreven leek, kreeg ik een kort
berichtje met de mededeling dat er veel reacties waren en dat er op korte
termijn op teruggekomen zou worden. Na twee weken ging ik toch maar eens
rappelleren, waarna ik de laconieke mededeling kreeg dat de vacature intussen
ingevuld was. Toen ik doorvroeg, mij werd namelijk niet verteld wat er met mijn
sollicitatie was gebeurd, werd mij te verstaan gegeven, dat men geselecteerd
had uit mensen die men persoonlijk kende. Toen ik de Recruiter confronteerde
met de mail van enkele jaren geleden, werd het stil. Hoezo serieus nemen?

Een ander bureau, gespecialiseerd in HR voor overheid en overheid gerelateerde
organisaties maakte onlangs veel reclame
voor een boek met daarin veel interessante HR wetenswaardigheden. Dit kon
gratis besteld worden als er een mailtje gestuurd werd. Daar ik graag bij blijf
in mijn vakgebied reageerde ik. De boodschap die ik vervolgens kreeg was, dat
het boek alleen bestemd was voor HR functionarissen werkzaam bij de doelgroep
waar ze voor werkten. Ter compensatie kreeg ik de pdf toegestuurd, maar deze
bleek van het vorige boek te zijn, waar ik dus niet zoveel meer aan had. Ook hier
ben ik in de pen geklommen met de vraag waarom ik een dergelijke reactie krijg,
daar dit boek toch voor elke HR functionaris interessant was. Het enige antwoord
daarop was dat mijn reactie meegenomen zou worden in de evaluatie (?!?).
Gelukkig bleek er nog iemand te werken die het wel begreep en ontving ik een
paar dagen later alsnog het boek, met excuses voor de gemaakte “vergissing”.

Als sollicitant heb je je klaarblijkelijk maar te voegen, je bent koopwaar die zo
duur mogelijk verhandeld moet worden en waar dus zo min mogelijk tijd en
energie aan moet worden besteed. En als ik als HR professional al zo behandeld
wordt, dan kun je je afvragen hoe dat gaat met andere sollicitanten.

Gelukkig zijn er ook nog partijen die wel weten hoe het hoort, die wel de tijd nemen om
fatsoenlijk antwoord te geven, ook als dat negatief is. Die wel tijd en
aandacht aan je besteden en je uitnodigen voor een kop koffie om je te leren
kennen. En die wel laten blijken verstand van zaken te hebben en te weten wat
hun opdrachtgever wil. Dergelijke bureaus worden echter steeds schaarser en dat
is zorgwekkend te noemen.

Het wordt tijd dat álle bemiddelingsbureaus de sollicitant weer serieus gaan nemen !