Met veel tamtam werd onlangs in de media gemeld dat uitzendbureaus (blijven)
meewerken aan discriminatie. Het ging deze keer over discriminatie op afkomst.
Opdrachtgevers die te kennen gaven liever geen kandidaten afkomstig uit
bepaalde landen te willen zien, werden door uitzendbureaus op hun wenken
bediend. Dit kon niet en mocht niet en tot in de politiek werd er schande van
gesproken.

Opvallend genoeg bleven de aanstichters van dit alles uit de wind. De opdrachtgevers
(lees: werkgevers) die dergelijk gedrag ten toon spreiden, kunnen dit
klaarblijkelijk zonder gevolgen doen. Er is niemand die ze daar op aanspreekt,
laat staan dat er sancties staan op dergelijk verwerpelijk gedrag. Ook de
politiek blijft in deze stug de andere kant op kijken en blaat mee met de
kudde. Dat is hypocriet, want daar begint het tenslotte en werkgevers zullen
expliciet aangesproken moeten worden op hun voorbeeldgedrag.

Het moet duidelijk zijn, dat het gedrag wat de uitzendbureaus in deze vertonen, volstrekt
niet goed te praten is, en ze verdienen het hierop stevig aangesproken te
worden. Echter, het zijn niet alleen de uitzendbureaus die zich hieraan
schuldig maken. Elk bedrijf dat zich bezighoudt met het bemiddelen van mensen,
doet hieraan mee. En - voor de goede orde - niet alleen als het gaat om
afkomst, maar zeker ook als het gaat om alle andere vormen van discriminatie.
Discriminatie op leeftijd, geslacht, branche, geloof, het komt helaas nog
steeds op grote schaal voor. Zonder het gedrag van deze intermediairs te willen
vergoelijken, het is te begrijpen vanuit het oogpunt dat de concurrentie in die
markt groot is en werkgevers het (nog) voor het uitzoeken hebben. Maar het is
uitermate verwerpelijk waar het gaat om het eerbiedigen van artikel 1 van onze
Grondwet.

HR zou in deze materie een belangrijke rol moeten spelen. Met artikel 1 in de hand
zouden zij hun werkgevers duidelijk moeten maken dat het niet kan om dergelijke
eisen aan intermediairs te stellen. Én omdat dit strijdig is met de wet én
omdat het niet past in de normen en waarden die je als organisatie moet willen
uitstralen. Daarnaast zouden zij richting de intermediairs duidelijk moeten
maken, dat zij enkel kandidaten aangeleverd wensen te krijgen die voldoen aan
de gevraagde kwaliteiten en ervaring. Helaas lijkt ook menig HR afdeling in dit
hele gebeuren een dubieuze rol te vervullen. Dat is triest te moeten
constateren en ook HR zou dus aangesproken moeten worden op hun gedrag hierin.

Zolang echter alleen de intermediairs aangesproken worden op dit gedrag, maar
werkgevers buiten beeld blijven en gewoon door kunnen blijven gaan met het
stellen van eisen die geweld doen aan artikel 1, zal het probleem niet opgelost
worden.