De tijd tikt altijd maar door. Dat geldt voor iedereen, of je dat nu wilt of niet. Soms zou je wensen dat je “even de tijd kon nemen”, om ergens rustig over na te kunnen denken, of om met anderen nog eens te spreken over iets wat je bezighoudt.

Het lijkt er op dat tijd steeds kostbaarder wordt. Woorden als “tijdsdruk” en “deadline” en kreten als “het is 5 voor 12” zijn prominent aanwezig in onze hedendaagse woordgebruik. Mensen hebben nooit ergens tijd meer voor. Tijd lijkt meer en meer onze vijand te worden, gaat steeds meer tegenwerken in plaats van meewerken. En bijna iedereen is jaloers op diegenen die roepen dat ze alle tijd hebben, onvoorstelbaar en – vooral – onbegrijpelijk vinden we dat.

Als P&O-er heb je ook met dit fenomeen te maken; vragen moeten zo snel als mogelijk, het liefst per omgaande, worden beantwoord, stukken moeten voor de deadline worden opgeleverd en je moet altijd per direct beschikbaar zijn. Daar komt nog eens bij dat iedereen altijd tijd van je wil en het liefst direct. Vaak gaat het tenslotte over henzelf en dat is altijd belangrijk. Je moet dus voortdurend schipperen met je tijd.

We vechten voortdurend tégen de tijd, terwijl je vaak het gevoel hebt, dat je tijd nodig hebt om tot een weloverwogen en goed onderbouwd advies of verhaal te komen. Je wilt tenslotte kwaliteit leveren. Eigenlijk is het vreemd, vechten tégen de tijd; gezegdes als “tijd heelt alle wonden”, of “de tijd zal het leren” zijn tenslotte niet voor niets ontstaan. En wat te denken van “de tijd van je leven”.

Als we goed naar het fenomeen tijd kijken, dan kunnen we vaststellen dat als het om emotie en beleving gaat, tijd je vriend is en je helpt of rust geeft. Zodra het echter om ratio gaat, om resultaat, dan wordt tijd een vijand en keert deze zich altijd tegen je. Bij lange termijn denken werkt de tijd altijd in het voordeel, bij korte termijn denken juist niet. Zie daar ook het ontstaan van veel problemen bij bedrijven.

Een goede P&O-er verstaat de kunst een juiste balans te vinden in het omgaan met deze tegenstrijdigheid. Op het ene moment je tijd nemen, aandacht geven en het gesprek aangaan, op ander momenten zorgen dat zaken snel en adequaat worden opgepakt en gerealiseerd. Hij of zij begrijpt dat tijd in principe je vriend is en je zo nu en dan scherp houdt door je te prikkelen en uit te dagen. Als je dat als uitgangspunt neemt, wordt tijd weer een handelbaar begrip.