Deze pop ziet er niet alleen mooi uit, maar staat – naast de verscheidenheid aan houtsoorten die in Suriname aanwezig zijn - naar mijn mening ook voor de verschillende culturen die er zijn. Niet alleen in Suriname, maar overal op de wereld.
Deze pop geeft ook een ander aspect van onze samenleving weer, namelijk dat je, ongeacht wie je bent of waar je vandaan komt, moet samenwerken om er een mooi geheel van te maken. Iedereen is een onderdeel van het geheel. En zo hoort het ook!

Als P&O-er kom je dagelijks in aanraking met verschillende culturen. En er wordt van je verwacht dat je er voor zorgt dat iedereen, ongeacht afkomst, ras of geloof, op de juiste plek in de organisatie terechtkomt en zijn of haar bijdrage levert aan het welbevinden van die organisatie. Ook moet je er aan bijdragen (de O van P&O), dat de structuur van een organisatie logisch in elkaar steekt, zodat samenwerking tussen de verschillende onderdelen soepel verloopt. En daar waar nodig, moet je voorstellen voor aanpassing doen.

Dat is niet altijd even makkelijk, omdat niet iedereen altijd even goed de samenhang ziet, of daarover een andere visie heeft. Wat daarbij ook belemmerend werkt, is dat in een tijd waarin de focus meer bij het individu dan bij het collectief lijkt te liggen, het steeds complexer wordt om het individuele belang – dat van de werknemer – in te passen in het gezamenlijke belang - dat van de organisatie. Waar het eigenbelang meer en meer prevaleert boven het gezamenlijke belang en waar er andere normen en waarden lijken te gelden dan we gewend zijn, zie je de worsteling binnen organisaties hierover toenemen. Ook al omdat de verschillen in denken tussen de jongere generaties wezenlijk verschillen van die van de oudere generaties. Lifetime employment en loyaliteit moeten steeds meer het veld ruimen, ten faveure van meer flexibilisering, met minder vaste contracten en grotere focus op eigenbelang. Samenwerken wordt steeds vaker ingeruild voor thuiswerken (lees individueel werken).

Deze verschuiving heeft naast veel positieve effecten ook enkele minder positieve bijverschijnselen. Zo lijkt het korte termijn denken, met visies die niet verder reiken dan het lopende boekjaar beter te passen bij de moderne manier van werken. Wat overigens niet bijdraagt aan het efficiënter worden van de organisatie. Daarnaast is het aantal burn-outs bij jongeren verontrustend hoog te noemen. Het lijkt de tol van de individualisering.

Als P&O-er is je rol gericht op samenwerking. De pop laat zien tot wat voor een mooi resultaat dit kan leiden. En als dat je lukt, dan is het mooi om naar te kijken. Net als naar deze pop.