De kruik gaat zolang te water, tot ze barst is een eeuwenoud gezegde, wat vaak
gebruikt wordt als mensen, ondanks waarschuwingen, niet luisteren en bezig blijven
met iets wat gevaarlijk is of als verkeerd gezien wordt. Iets gaat goed tot het
fout gaat.

Anders gezegd, men kan veel geduld hebben met iemand, maar er komt een moment dat het
genoeg is en dan “barst de kruik”, ofwel ontstaat er een probleem.

In de oudheid waren de kruiken klaarblijkelijk stevig genoeg, ze werden gemaakt om
tegen een stootje te kunnen en braken derhalve niet zo snel. Als je de parallel
doortrekt, zou je er van uit mogen gaan, dat mensen vroeger meer geduld hadden,
verdraagzamer waren, beter naar elkaar luisterden en zich niet zo gauw gek
lieten maken.

Tegenwoordig is dat wel anders, de kruik barst sneller en wordt dan ook nog eens niet meer
gemaakt, maar gelijk weggegooid en ingeruild voor een nieuwe. Men is minder
snel geneigd afwijkend gedrag te accepteren, mensen zijn minder verdraagzaam
naar elkaar en het wederzijdse respect is dun. Ruzies gaan vaak om kleinigheden
en zouden, mits men de tijd neemt om even goed en serieus naar elkaar te
luisteren en na te denken over wat de ander feitelijk zegt, prima onderling kunnen
worden opgelost. En zonder dat de ego’s - vaak groot - aangetast hoeven te
worden.

Ook binnen organisaties is dat merkbaar. Als P&O-er heb je vaker te maken met
incidenten, vaak tussen individuen die het niet met elkaar eens zijn, die in
concurrentie zijn voor een bepaalde positie, die ieder hun eigen gelijk willen
hebben, die andere belangen hebben, of die elkaar gewoon niet liggen. Kern van
dergelijke conflicten is vrijwel altijd het onvermogen van één of van beide
partijen om (naar elkaar) te luisteren. In dergelijke situaties moet je als coach
of als mediator proberen partijen tot elkaar te brengen, om ze alsnog het
probleem gezamenlijk te laten oplossen.

Dat is lastig, omdat men liever een nieuwe kruik neemt, dan dat de bestaande
gerepareerd wordt. Kwaliteit wordt daarmee ondergeschikt gemaakt aan het
daadwerkelijk oplossen van de situatie, terwijl je als P&O voor kwaliteit
en duurzaamheid wil gaan.

Doel voor P&O moet zijn om dergelijke situaties snel en adequaat, zonder al te
veel herrie op te lossen. Lukt dat niet, dan is de schade aanzienlijk, niet
alleen voor de direct betrokkenen, maar ook voor de organisatie en voor P&O
zelf. Dan zijn er feitelijk alleen maar verliezers.

Misschien moeten we onze oude kruiken beter koesteren.