Recent las ik een artikel van 2 pagina’s in een blad voor HRM-ers, waarin medewerkers
van een consultancy organisatie HR adviseren om de medewerker als startpunt te
nemen. Ik heb dit artikel een paar keer gelezen en moet - helaas - constateren,
dat mijn uitspraak dat HRM de aansluiting met P&O is kwijtgeraakt sinds zij
zich HRM is gaan noemen (zie mijn blog van 20 oktober 2016), met dit artikel
bevestigd lijkt te worden.

Om te beginnen een aantal “kreten” in dit artikel. “Director
Human Capital”, “gat in performance verkleinen”, “engaging”, “employee
journey”, “design thinking en agile werken”, “real time”, “onboarding”,
“tools”, “artificial intelligence”, “robotics”, “shared services”, “purpose”,
“geïntegreerd cloud-based platform”. En dat op 2 pagina’s!

Vervolgens viel mij de volgende zin op: “het is een unieke kans voor de verbinding tussen
de technische mogelijkheden en de human resources in de organisatie: de
mensen”. Als ik dit probeer te begrijpen, dan staat er dus, dat de verbinding tussen de
technische mogelijkheden en de mensen de mensen zijn. Volgt u het nog?

Nog een fraai citaat: “Het bedenken van oplossingen met de gebruiker als
uitgangspunt stelt je als HR in staat om processen en activiteiten te herzien
die ook daadwerkelijk waarde gaan toevoegen voor de medewerker en organisatie.” Hetzal ongetwijfeld niet zo bedoeld zijn, maar hier lees ik, dat je zaken die
waarde toevoegen - dus goed zijn - gaat herzien, omdat je de gebruiker als
uitgangspunt neemt. Dat kán toch niet de bedoeling van HR zijn?

Iets verderop wordt gesproken over een experiment met een test-robot die alle
arbeidsvoorwaarden kent en waar medewerkers alle vragen over hun
arbeidsvoorwaarden aan kunnen stellen. Even ter herinnering: het artikel heeft
als kop “neem de medewerker als startpunt”!

Ik houd van mijn vak. Niets is mooier dan elke dag bezig te mogen zijn met de
ontwikkeling van de organisatie waar je voor werkt, door met leidinggevenden na
te denken over de koers van de organisatie en hen te adviseren over hoe dat het
beste aan te vliegen. Door daarbij dagelijks met mensen te praten over de zaken die hen
bezighouden en door hen te helpen in hun ontwikkeling binnen hun werkzame leven,
kun je tevens goed adviseren over ontwikkelingen in de organisatie. Elke dag is
anders, omdat elke mens anders is en omdat elk vraagstuk een eigen benadering
vraagt.

Als ik dan moet lezen, dat medewerkers maar een robot moeten raadplegen als het
gaat om hun arbeidsvoorwaarden. Als ik zie dat het HR vak aangekleed wordt met
fraaie Engelstalige kretologieën, gebaseerd op ongetwijfeld intelligente
theorieën. En als dit alles heden ten dage de wijze is waarop HR zich denkt te
profileren in organisaties, gepropageerd door consultancy bureaus die daar een
goede boterham mee verdienen, dan wordt het tijd om als P&O-er weer eens
met de voeten op aarde te komen (back to basics, voor degenen die dat niet
begrijpen) en terug te keren naar de oorsprong van dit mooie vakgebied:
Personeel en Organisatie.

In een krantenartikel las ik dat het opdoen van praktijk ervaring de beste manier
is om een vak te leren. De theorie is dan een ondersteunend middel. In de
huidige maatschappij lijkt de theorie leidend te zijn en de praktijk
ondergeschikt. De werkelijkheid is, dat de praktijk nogal eens weerbarstiger is
dan de theorie leert. Je willen profileren met mooie theorieën, zonder deze in
de praktijk getoetst te hebben, gaat niet bijdragen aan een positief beeld van
dit vakgebied. Dat is een les die elke P&O-er (Nederlands voor HRM-er) zich
ter harte zou moeten nemen.