Zomaar wat opvallende zaken de afgelopen weken

Een president die “president 45” wordt genoemd omdat hij de 45e president is en men zijn naam niet wil uitspreken. Vind ik nog niet eens zo gek, als ik zie dat hij zich weinig presidentieel gedraagt. Misschien dat de beste man doorkrijgt dat hij ook maar een nummer is en niet de boeken in zal gaan als de meest inspirerende leider van z’n land.

Een bemande benzinepomp die goedkopere benzine levert dan de onbemande pomp een paar honderd meter verderop. Het bevestigt maar weer eens dat de burger dagelijks opnieuw belazerd wordt met zogenaamde aanbiedingen.

Een bekende schrijver, die ladingen kritiek over zich heen krijgt omdat ze een vertederende foto deelt waaraan ze goede jeugdherinneringen heeft. Er staan meerdere kleine kinderen op (inclusief zij zelf) die heerlijk in hun blootje op het strand aan het spelen zijn. Mensen lijken niet meer te kunnen relativeren en dingen in hun tijd te kunnen plaatsen.

Een stelletje politici die over een ogenschijnlijk eenvoudig besluit om zomer- en wintertijd af te schaffen nog eens 3 jaar nodig hebben om daarover een ei te leggen. Het bevestigt maar weer eens dat de gemiddelde politicus de aansluiting met zijn of haar achterban volledig verloren is.

Een minister die ziekenhuizen ziet als “een stapel stenen”. Dezelfde man die jarenlang leiding gaf aan een instantie die buitenlanders volop liet genieten van overheidsgeld zonder daar iets tegenover te zetten. Een tweede bevestiging dat politici geen enkel begrip meer hebben voor wat er feitelijk omgaat in ons land

Politici die ongemakkelijk en boos reageren als een 9 jarig jochie hun territorium betreedt en hen daar kritische vragen stelt over het waarom van zijn aanstaande uitzetting. Je begint je af te vragen wat erger is, politici die hun eigen volk met steeds meer minachting bejegenen of politici die hun onderdanen onderdrukken.

En wat te denken van diezelfde politici die moord en brand schreeuwen over het meer moeten investeren in veiligheid, zorg en onderwijs, en vervolgens stomverbaasd zijn dat er niet per omgaande meer handen aan het bed komen, de veiligheid om diezelfde reden niet toeneemt en er niet meer leraren voor de klas staan. Eigenlijk zijn ze geen haar beter dan die zakenlui waarvan zij zelf vinden dat ze hun zakken vullen. Met geld kun je nog steeds niet alles oplossen. Allemaal voor de bühne, en maar blijven denken dat ze daarmee zieltjes winnen.

Maar gelukkig ook: 3 “oude mannen” in DWDD, die je tranen van het lachen bezorgen omdat ze met heel veel passie “light verses” uit eigen werk voordragen. Droog, gevat en vol humor. Dat zou elke dag verplichte kost moeten zijn, Hulde aan Lévi Weemoedt, Jan Boerstoel en Hans Dorrestijn. Dat doet je al die ellende even vergeten.