Iedereen kent wel de uitspraak dat oplossingen soms zo simpel zijn dat iedereen ze over het hoofd ziet. Ze zijn zo voor de hand liggend, dat men stomverbaasd is dat daar nog niet eerder aan gedacht is. Iets dergelijks lijkt ook in onze werkende maatschappij te gebeuren.

Aan de ene kant neemt de paniek bij werkgevers toe. Het aantal vacatures stijgt en het wordt steeds moeilijker mensen daarvoor te vinden. De regering stopt geld in het aantrekken van nieuwe krachten, maar ja, als ze er niet zijn, dan blijft het lastig. Er worden plannen gemaakt voor het opleiden van mensen, maar dat kost tijd. 3, 4 jaar, soms meer. Op korte termijn betekent dt dus dat het probleem niet kan worden opgelost.

Aan de andere kant zien we nog steeds grote werkloosheid bij 50-plussers. Mensen die door de reorganisatiewoede van veel bedrijvende afgelopen jaren op straat zijn komen te staan en voor wie het tot op de dag van vandaag nog steeds moeilijk is weer aan de bak te komen. Daaronder zitten ook veel kleine zelfstandigen (zzp-ers) die zonder werk zitten en gemakshalve in alle mooie cijfers die getoond worden maar niet meegenomen zijn, omdat ze niet als werkloos in de boeken staan.

De oplossing lijkt dus een simpele: laat die 50-plussers de komende 3,4 of meer jaren die nodig zijn om nieuw mensen aan te trekken en op te leiden instromen op die openstaande en moeilijk in te vullen vacatures. Ga ook die grote aantallen zzp-ers eens benaderen die wanhopig proberen werk te vinden. Daaronder zitten veel mensen die tot voor kort gewoon in loondienst zaten en daar niet vrijwillig uitgestapt zijn. En het zijn vrijwel allemaal mensen die de nodige werkervaring hebben en relatief snel inzetbaar zijn.

De weerstand tegen een dergelijke simpele oplossing is te voorspellen: te grote mismatch, te duur, te veel risico’s, en ga zo maar door. Het is de weerstand van mensen die niet buiten de gebaande paden durven te treden, van mensen die krampachtig vasthouden aan regeltjes, van mensen voor wie winst op korte termijn belangrijker is dan rendement op langere termijn.
Diegenen die geleerd hebben hun gezonde verstand te gebruiken en die bereid zijn nieuwe wegen in te slaan, zullen ontdekken dat een dergelijk simpele oplossing wel degelijk bij kan dragen aan het oplossen van het geschetste probleem.

Natuurlijk zullen er in een dergelijke constructie goede afspraken gemaakt moeten worden. Moeten betrokken instanties wat meer lef gaan tonen in het op andere wijze invulling geven aan loondienstverbanden. Als alle partijen bereid zijn hun eigen vooroordelen en ego’s even opzij te zetten, niet gaan voor het eigen gewin, maar willen gaan voor het doel om vacatures op korte termijn in te vullen, zou met deze simpele oplossing wel eens een groot probleem kunnen worden opgelost. En die 50-plussers krijgen de kans om te laten zien dat ze nog degelijk wel wat waard zijn.

Met zo’n simpele oplossing worden wel twee vliegen in één klap gevangen. Dat zou toch mooi zijn.