Recentelijk kwam op LinkedIn de volgende opmerking voorbij: “Sorry HR, “You Don’t Get Any Friends at Work”. Een intrigerende opmerking, die veel reacties losmaakte, die overigens alle kanten opgingen. Van serieus tot bagatelliserend, van humoristisch tot zeer negatief.

Het intrigerende is dat voor “HR” elk ander beroep dat je maar kunt verzinnen ingevuld zou kunnen worden. Het hebben van een bepaalde functie is namelijk niet bepalend voor of je wel of geen vrienden maakt op je werk. Een baan neem je omdat je (meestal) daarvoor opgeleid bent en/of ervaring hebt, omdat je het bijbehorende werk leuk vindt of omdat het je uitdagingen biedt die je graag wil aangaan. Een baan accepteer je niet omdat je denkt dat je daarmee vrienden gaat maken.

Dat een dergelijke opmerking juist over HR gemaakt wordt zegt op zich wel iets. Het geeft namelijk aan dat de functie en de rol van HR in organisaties nog steeds niet door iedereen even goed begrepen en op waarde geschat wordt. Dat is helaas een trieste constatering, omdat de waarde die HR kan toevoegen aan organisaties van wezenlijk belang is voor de continuïteit van die organisatie.

Juist HR dient in organisaties onafhankelijk en objectief te kijken naar de ontwikkelingen in de organisatie én in de wereld daaromheen, om op basis daarvan te adviseren over het te voeren personeels- en organisatiebeleid. Daarbij zal voortdurend de balans gezocht moeten worden tussen het belang van de werkgever enerzijds en dat van de werknemers anderzijds. Kritisch zijn is daar structureel onderdeel van, evenals het accepteren dat er keuzes gemaakt worden die niet altijd door iedereen met evenveel instemming zullen worden ontvangen. Als P&O-er weet je dat en accepteer je de consequenties, waaronder die dat je niet altijd vrienden zult maken.

Door op dergelijke wijze te werken, kun je uitleggen waarom er welke keuzes zijn gemaakt en kun je deze ook verdedigen. Dat is een belangrijke voorwaarde om goed te kunnen functioneren als P&O-er. Daar waar een door HR gegeven advies niet wordt opgevolgd, zul je ook altijd aan de besluitvormers moeten vragen waarom ze afwijken van het gegeven advies. HR is tenslotte ook de afdeling die uitvoering zal moeten geven daaraan en als je als P&O-er niet kunt uitleggen waarom een besluit genomen is, kun je niet goed functioneren.

En mocht je als HR toch vrienden maken binnen de organisatie, dan zullen deze vrienden moeten accepteren dat je in je vak soms adviezen zult geven die hen niet welgevallig zijn. Accepteren ze dat niet, dan zullen het ook geen echte vrienden zijn. Echte vrienden nemen je tenslotte zoals je bent en niet om wat je doet.

Eigenlijk moeten we “sorry” zeggen tegen alle mensen die denken dat ze vrienden maken als ze een bepaalde baan nemen. Bij deze.