Je bent op vakantie. Maar je vraagt je af of je wel op vakantie bent.

Je bent in een omgeving waar er dagelijks problemen zijn met de waterdruk, als er al water is. Je bent op een plek waar baden in de rivier beter is dan onder de douche. Want die is er wel, maar als er al water uit komt, dan is het bruin en onaangenaam. En elke keer als je naar de wc gaat, moet je eerst even kijken of er geen beestjes zijn die je aan het schrikken kunnen maken.

Je verblijft in een huis, waar alle ramen voorzien zijn van tralies. Net als elk ander huis. Want hier wordt er door een groot aantal inwoners geen onderscheid gemaakt tussen “mijn en dijn”. Als ze het mijne niet gewoon kunnen krijgen, doen ze dat wel op hun manier. Veel mensen gaan ’s avonds niet op straat, bang als ze zijn om beroofd te worden.

Je bent in een land waar veel dikke auto’s in het dagelijks straatbeeld voorkomen. Maar waar tegelijkertijd de infrastructuur volstrekt onbelangrijk is en er ook als zodanig bij ligt. Waar bij één flinke regenbui vele straten blank staan. Een land waar de verschillen tussen de – kleine – rijke bovenlaag en de – grote – arme onderlaag zichtbaar zijn en alleen maar groter worden. Alleen al door het toenemend aantal zwervers op straat, alsmede mensen die geestelijk de weg kwijt zijn.

Het land waar je je vrije dagen doorbrengt kent een grote rijkdom aan natuurlijke producten, tropische vruchten, goud, bauxiet. Maar de energie wordt niet daarin gestoken – teveel energie - maar in het kappen van bomen en het vervoeren naar landen waar wel een kapverbod van kracht is. Waarmee de prachtige natuur beetje bij beetje verwoest wordt. Corruptie is bij dit alles onderdeel van het dagelijks leven en lange termijn denken kent men hier al helemaal niet.

Je bent in een omgeving waar geworsteld wordt tussen het willen behoren tot de moderne wereld en het willen vasthouden aan de oude gewoonten en gebruiken. Houden we nu siësta of blijven we open tot 5 uur en gaan dan dicht, waarbij we om half 5 beginnen op te ruimen en de deuren te sluiten en klanten niet meer te helpen.

Door een minister werd het land onlangs betiteld als een “failed state” in het kader van een uitspraak over multi-etnische bevolkingsgroepen. De protesten komen van diegenen die direct verantwoordelijk zijn voor het hierboven geschetste. Alleen daarom al zou daarmee zijn gelijk weleens bevestigd kunnen worden.

En toch ben ik in dat land op vakantie geweest. En heb ik genoten. Het heeft een prachtige natuur, het heeft een rust en kalmte over zich die positieve invloed heeft op de stress die je in eigen land hebt opgebouwd. Het is een land waar mensen elkaar nog met “u” aanspreken en met meneer en mevrouw. Waar veel mensen nog werk hebben wat in ons land al lang is weg geautomatiseerd.
Het is het land waar je ’s ochtends om half 7 met een kopje koffie aan het water naar een prachtige zonsopgang kunt kijken en mag genieten van de stilte om je heen, niet verstoord door langsrazend of overvliegend verkeer.

En het is het land waar je tot de ontdekking komt, dat je het eigenlijk helemaal zo slecht nog niet hebt waar je woont en leeft. Dat je blij mag zijn met alle faciliteiten en luxe waarmee je in je dagelijkse leven omringd wordt. Het land wat waar ik was dwingt je als vanzelf tot relativeren en brengt je tot het besef dat je blij mag zijn met wat je hebt.

Van dergelijke landen zouden wij ons moeten realiseren, dat we daarvan ook kunnen leren, alleen al door meer te kijken naar wat mensen doen om mogelijkheden te creëren, door te luisteren naar hoe ze met elkaar omgaan. Waar Synagoge en Moskee broederlijk naast elkaar staan.
In die zin ben ik het dan weer oneens met de uitspraak van die minister.